Bron: Elle

Het Amsterdamse Rokin, het kantoor van Just-2-Match. Een hoge statige ruimte met een dakterras dat uitzicht biedt over de binnenstad. Eigenaren Céline Franken (ex-communicatietrainer) en Arlette van der Meulen (voormalig investment banker) drinken koffie en zien eruit om door een ringetje te halen. Céline blond, Arlette donker en allebei gekleed in strak zwart en wit. Vorig jaar zomer startten ze hun ´introductieservice´ Just-2-Match, een relatiebemiddelingsbureau voor de ´hoogopgeleide dertiger en veertiger´. Het loopt storm zeggen ze. Geen wonder, want Just-2-Match is geen traditioneel relatiebemiddelingsbureau dat mikt op de gescheiden veertiger met kinderen, maar spreekt een jongere doelgroep aan. Hun klanten zijn mensen die met beide benen op de grond staan, zeggen Céline en Arlette. ´die gereisd hebben, goede banen hebben, maar het niet lukt de juiste partner te vinden. En die zich niet aangesproken voelen door de traditionele relatiebemiddelingsbureaus.´ Céline: ´Ik ben zelf single, maar zou me niet graag laten bemiddelen door een mevrouw van zestig op een zolderkamer. Van zo´n mevrouw verwacht ik niet dat ze de partner vindt die ik zoek.´

Steeds meer bemiddelingsbureaus mikken op de hoogopgeleide dertiger en veertiger. Via Urban Picnic bijvoorbeeld, sinds mei dit jaar gevestigd op de Amsterdamse Singel, kun je een blind date regelen voor een lunch. De klanten van Urban Picnic: Nederlanders met goede banen en buitenlanders die via internationale bedrijven in Nederland zijn gestationeerd. Het doel van de lunch kan zowel zakelijk als persoonlijk zijn. Ook bureaus als Match Me en Op Stap! hebben voornamelijk jonge mensen in hun bestand. Ze regelen voor hun klanten iemand om een avond mee uit te gaan of een weekend te zeilen, om maar een paar voorbeelden te noemen.
Andere bureaus als Go Out organiseren activiteiten in groepsverband, van een weekend wadlopen tot een dag skiën in het Sauerland. En dan zijn er nog bureaus als D-Date die bemiddelen via internet en (daardoor) vooral jonge mensen aantrekken. De mensen achter de bureaus zijn zonder uitzondering jong. Net als hun doelgroep zijn ze HBO-plus, spreken ze het woord druk in drievoud uit en zijn ze van mening dat het heel normaal is om een specialist in te schakelen om je vriendenkring uit te breiden of een relatie te vinden. ´Mensen huren overal een specialist voor in,´ zegt Hetty Verweij van Match Me. ´Voor hun belastingzaken, hun financiën. Dus waarom geen specialist inschakelen om nieuwe vrienden of een partner te vinden? Mensen worden zelfstandiger, willen niet meer op de bank wachten op de ware.´

Waarom ben je nog alleen?
De nieuwe bemiddelingsbureaus vullen een leemte in relatiebemiddelingsland. De groep singles in Nederland groeit - momenteel zijn er maar liefst 2,2 miljoen eenpersoonshuishoudens - en het taboe om naar een bemiddelingsbureau te stappen als je je vriendenkring wilt uitbreiden of een partner wilt ontmoeten, lijkt langzaam te verdwijnen. Alleen zijn is niet zielig meer, maar het lot een handje helpen ook niet. Want wie ´s avonds om zeven uur van zijn werk komt, regelmatig naar moet afreizen naar congressen en vrienden heeft die met kind en man op de bank zitten, ontmoet op een gegeven moment nog maar weinig nieuwe mensen. Laat staan een partner. Het is het bekende verhaal van de hoogopgeleide vrouw die door haar carrière nauwelijks tijd overhoudt voor een actief sociaal leven. En die, als ze al tijd heeft om uit te gaan, niet op mannenjacht gaat, maar gewoon met haar vriendinnen aan tafel in de kroeg hangt. ´Het idee om een relatiebemiddelingsbureau op te richten is uit verbazing geboren,´ zegt Céline van Just-2-Match. ´Ik heb zoveel leuke single vriendinnen waarvan ik denk: waarom zijn die nog alleen?´ De nieuwe bureaus spreken een groep aan die geen zin heeft om tussen honderden anderen in een kaartenbak terecht te komen. Ze willen niet worden aangesproken als alleenstaande, alleengaande of vrijgezel, maar zichzelf zijn. En vooral niet het idee krijgen dat het zielig is, alleen zijn. De nieuwe bemiddelaars voelen dat feilloos aan. Niemand die zijn bureau nog Mens en Relatie of Gelukkig Samen durft te noemen. Ook het jargon is met de tijd meegegroeid. Relatiebemiddeling heet tegenwoordig matchen, een afspraak een date. En een zoekende single is niet op zoek naar een partner, maar naar een speciaal iemand of een uitgaanscontact.

Broodje eten en weer weg
Een partner vinden moet niet het eerste doel zijn, zo luidt de boodschap van de meeste bureaus. Het woord alleengaande of alleenstaande komt in hun vocabulaire niet voor, hooguit het woord single. Het bureau Go Out vermijdt het woord single helemaal. ´We willen niet het beeld creëren dat er alleen maar singles op onze activiteiten afkomen,´ zegt eigenaar Kees Lam.
Just-2- Match is het enige bureau dat zichzelf als relatiebemiddelingsbureau profileert. Bij de andere bureaus kun je daten met wie je maar wilt. Het gaat - in eerste instantie - om vriendschappelijke contacten, en het is niet de bedoeling dat je aangeeft hoe lang iemand moet zijn en welke schoenen hij moet dragen. Mocht je ´via deze sympathieke weg´ toch de man van je dromen tegenkomen, is het mooi, maar het moet vooral niet de eerste verwachting zijn. Want iemand ontmoeten met het oog op een relatie maakt het contact stroef en onnatuurlijk. Formeel. En dat is nu net wat niet werkt, zo leert de ervaring. Beter elkaar leren kennen tijdens een weekendje survivallen in de Ardennen dan tijdens een etentje waarbij de onvermijdelijke vraag ´Hoe lang ben je vrijgezel?´ meestal al snel op tafel komt. Probeer dan nog maar eens verliefd te worden.
Zowel Urban Picnic als Just-2-Match geloven in het lunchconcept, een concept dat in landen als de Verenigde Staten al razend populair is. ´Samen lunchen heeft als voordeel dat je daarna weer allebei je eigen weg gaat, zegt Paul Mendel van Urban Picnic. ´Je loopt niet tegen vragen aan als: wat doen we hierna? Urban Picnic regelt voor haar cliënten een geschikte locatie. ´We letten op alles: van de bereikbaarheid tot de kwaliteit van het eten.´ Ook Just-2-Match ziet het voordeel van samen lunchen als eerste stap. ´Arlette van der Meulen: ´Dan kun je altijd alleen een broodje eten en weer vertrekken.´
Daten is big business Vrijblijvendheid lijkt het toverwoord. Misschien verklaart dat ook wel de populariteit van de bureaus op internet. Want niets is anoniemer en makkelijker dan ´s avonds, als werk en afwas gedaan zijn, op internet op zoek te gaan naar een date. Bij D-Date kun je voor fl. 30 per maand inloggen. Deelnemers moeten een formulier invullen waarop ze onder meer vragen over hun verwachtingen van een relatie en hun achtergrond moeten beantwoorden. Op grond van die gegevens worden ze vervolgens door de computer gematcht. Het leggen van contact verloopt via D-Date. ´Mensen kunnen niet zomaar met elkaar gaan e-mailen,´ zegt Denise Janmaat. ´Als iemand op grond van computergegevens contact wil, vragen we de ander daar eerst toestemming voor. We proberen de deelnemers zo goed mogelijk te beschermen. In eerste instantie kun je bijvoorbeeld een anoniem e-mail adres gebruiken, zodat je geen last krijgt van stalking. Veel vrouwen vinden dat een veilig idee. Ook worden alle aanmeldingen gescreend. Alleen mensen die serieus op zoek zijn naar een relatie kunnen zich inschrijven; mannen die op zoek zijn naar een tweede liefje worden geweigerd.´

Hoe weten de bureaus nu waarom persoon A bij persoon B past? Daar heeft elk bureau zo zijn eigen aanpak voor. Bureaus als Match Me en U4U Op Stap! volstaan met een aanmeldingsformulier waarop de deelnemers voor de hand liggende vragen over hobby's en werk moeten beantwoorden. Aan de hand van die formulieren wordt gematcht en krijgt iedereen die zich inschrijft drie mensen toegewezen. Just-2-Match en Urban Picnic gaan uitvoeriger te werk. ´Binnen de groep mensen die we aanspreken zijn de combinaties makkelijk te maken,´ zegt Paul Mendel van Urban Picnic. ´Alle deelnemers zijn hoogopgeleid, niet te serieus en hebben veel van de wereld gezien.´
Net als bij Just-2-Match krijgt iedereen die zich inschrijft een intakegesprek. ´Persoonlijk contact is belangrijk om goed te matchen,´ verklaart Mendel. ´Meestal gaan we naar de mensen toe en hebben we een gesprek in bijvoorbeeld een brasserie in de buurt van hun werk. Dat is handig.´ Arlette van der Meulen en Céline Franken zeggen naar veel verschillende dingen te kijken. Wat is er misgegaan bij vorige relaties, wil iemand kinderen? Hoe meer overeenkomsten mensen hebben, hoe groter de kans dat de relatie slaagt, denken ze.
Arlette van der Meulen: ´Gewoonlijk krijgen mensen een relatie omdat ze zich tot elkaar aangetrokken voelen. Pas later ontdekken ze of ze ook bij elkaar passen. Allebei kinderen willen bijvoorbeeld, of op dezelfde manier vakantie willen houden. Door onze screening zijn die overeenkomsten er al. Hoef je het niet na zes maanden nog eens over kinderen te hebben. Veel dertigers vinden dat handig. Logisch, want als je ouder wordt, word je kritischer. Wil je geen energie meer stoppen in een relatie die toch gedoemd is te mislukken.´

Bij Urban Picnic zitten inmiddels zevenhonderd mensen in het bestand en het bureau heeft grootse buitenlandse plannen. Singapore, Hongkong, Bangkok: het zijn allemaal steden waar Paul Mendel en Ebel Kemeling mogelijkheden zien. Ook de andere bureaus melden dat het goed gaat. Het nieuwe daten is big business, want dat er betaald moet worden om iemand te ontmoeten, lijkt voor steeds minder mensen een probleem. Misschien is het voor de daters een simpele optelsom. Liever fl. 650 neertellen voor vier keer lunchen met de mogelijke man van je leven dan je elke week een stuk in de kraag drinken in de kroeg. En het uiteindelijke doel, lekker samen met iemand op de bank liggen, is natuurlijk het allergoedkoopste. Want laten we eerlijk zijn: lunchen, wadlopen, het is allemaal leuk, maar uiteindelijk willen toch een man om samen niets mee te doen.