Project For The Blind Tibet

Dit project dat o.a. door Venraynaar Paul Kronenberg wordt uitgevoerd heeft als hoofddoel het integreren van blinden in de Tibetaanse maatschappij. Binnen dit doel worden stap voor stap 4 projecten gestart. Een school voor blinde kinderen in de leeftijd van 7 tot 12 jaar is het eerste project. Deze school is in mei 1998 gestart. Het tweede project betreft een Brailleboekdrukkerij waar Tibetaanse schoolboeken in Braille kunnen worden geproduceerd.
Ten derde een re-integratieprogramma om blinden te integreren in reguliere scholen en in de dagelijkse samenleving. Tot slot willen we een beroepsopleiding opzetten zodat blinden niet alleen de mogelijkheid wordt geboden om in de maatschappij te kunnen integreren maar ook om zelf een inkomen te genereren. Het uitvoeren van de planning zoals deze nu is opgezet zal 4 jaren bedragen. Daarna hopen we het project in zijn geheel over te dragen aan een lokale staf en counterpart. Daarvoor hebben we uw hulp nodig! Sabriye Tenberken en Paul Kronenberg.

Om het project te helpen kunnen donaties overgemaakt worden op bankrekening 17.39.15.132 t.n.v. “For the Blind Tibet” te Venray.

Rondmail Mei 2000

Hallo allemaal, Eindelijk is het dan weer zo ver, we staan op het vliegveld van Kathmandu met een groep Russen die maar 4 dagen naar Lhasa gaan. We checken 140 KG bagage in verdeeld over deze groep.. (Zij hebben alleen maar handbagage..) Na een extra strenge controle (sinds de vliegtuigkaping van Air India, zijn de maatregelen sterk verscherpt) stappen we in het vliegtuig. Het is bewolkt en we maken ons een beetje zorgen vandaag toch nog niet in Lhasa aan te komen. De laatste vier vluchten Kathmandu - Lhasa zijn zonder landen verder gevlogen naar Chengdu in China (Slecht weer, zandstormen).. Wij hopen dus dat het vliegtuig vandaag wel zal landen op Lhasa-airport. Na de veiligheidsinstructies, uitgelegd in het Chinees en Chinees Engels, wordt de startbaan al snel achter ons gelaten. Na een kleine 20 minuten zien we de top van de Everest boven het wolkendek uitsteken. De daling wordt alweer ingezet en we merken dat het behoorlijk stormt. Toch wordt er geland.
Vreugde stijgt in ons op. Eindelijk kunnen we weer aan de slag! Vier maanden zijn we weg geweest uit Lhasa. Het is koud en het stormt flink. Nadat de benodigde stempels in het paspoort zijn gezet zien we dat Nordun, onze lerares met twee van "onze" kinderen ons opwacht..!! We krijgen katags (witte sjaals) omgehangen en even later zitten we in de Mitsubishi die onze nieuwe counterpart naar het vliegveld heeft gestuurd, en gaan we op weg naar "huis". Nordun informeert ons over de aktuele stand van zaken.
Het gaat goed met de kinderen, het personeel en de erkenning door de overheid. We rijden direct naar de school waar we zeer warm worden onthaald. We hadden het gevoel te lang weggeweest te zijn. Dit gevoel verdwijnt direct na het zien van het projekt. We zijn trots op onze medewerkers. Zij hebben de afgelopen maanden hard gewerkt en aangetoond
dat zij het projekt op eigen kracht kunnen draaien. Meer info.

Paul Kronenberg