|
Spreken
in het openbaar
Handen
Het veel en onrustig bewegen van de handen geeft niet alleen de
gespannenheid van de spreker weer, maar kan de luisteraars afleiden
van het verhaal.
Let er ook op wat je met voorwerpen doet die je in je hand houdt.
Er zijn mensen die steeds hun bril op en af zetten, of voortdurend
de pootjes van de bril open en dicht vouwen.
De
armen over elkaar komt in de meeste situaties over als geslotenheid.
Luisteraars die automatisch deze houding spiegelen zullen hierdoor
ook minder open staan voor het verhaal.
- Handen
in de zak. Komt nonchalant, ongeďnteresseerd, onverschillig,
slordig of dominant over. Een enkele hand in een zak, is wel acceptabel
wanneer de andere hand actief wordt gebruikt voor het maken van
ondersteunende gebaren.
- De
handen op de heupen. Komt uitdagend, eigenwijs of zelfs agressief
over komen. Het geeft een indruk van: 'ik weet het wel!'. Het
publiek zal zich hierdoor eerder in de verdediging opstellen.
Het is dan ook lastig om iemand vanuit deze houding te overtuigen
of beďnvloeden. Een enkele hand op de heup wel acceptabel omdat
de andere hand vrij is om iets aan te duiden of te accentueren.
- 'Het
vijgeblad'. Veel sprekers, zowel mannen als vrouwen, grijpen
hun eigen handen in elkaar en houden die voor zich, Sprekers die
deze houdingen aannemen, komen erg stijf en gereserveerd over.
Deze houdingen nodigen ook weinig uit tot het maken van ondersteunende
gebaren.
- Handen
op de rug Hierbij kan men een erg geremde indruk maken. Dit
kan de spreker ook een soort heersersallure verschaffen, zeker
als hij daarbij zijn kin omhoog steekt.
-
De handen langs het lichaam. Deze houding is meestal de
beste want deze nodigt het meest uit tot het maken van ondersteunende
handbewegingen en dit maakt de toespraak dynamisch. Het houten-klaas-effect
dat mensen vaak vrezen kan worden verminderd door de rest van
je houding: het hoofd opgericht en de schouders naar achteren.
Bron: www.lichaamstaal.com. Wil je dieper op dit onderwerp ingaan
bezoek dan www.lichaamstaal.com
|
